مقالات

نقد و بررسی فیلم ققنوس سیاه (Dark Phoenix)

دارک فونیکس، فیلمی به‌کارگردانی سیمون کینبرگ که یکی از قدیمی‌ترین و پرحضورترین چهره‌های مجموعه مردان ایکس است. کینبرگ در اکثر فیلم‌هایی که ازاین فرانچایز تولید شده به‌عنوان تهیه کننده و یا نویسنده حضور داشته. اما اینبار تصمیم او کمی متفاوت‌تر از قبل بود و درقالب کارگردان، نویسنده و تهیه کننده دراین فیلم حضور یافت.

داستان فیلم درمورد جین گری (سوفی ترنر) است که توسط زبانه‌های خورشیدی تحت تأثیر قدرت بسیار زیادی قرار می‌گیرد و قادر به کنترل کردن آن نیست و این قدرت موجب می‌شود تا جین به دوستان و خانواده‌ی خود آسیب جدی برساند. درهمین حین موجودات بیگانه‌ای به‌دنبال این قدرت به‌زمین کشیده شده‌اند و قصد دارند این قدرت کیهانی را از جین بگیرند تا بتوانند نسل خود را حفظ کنند.

Dark Phoenix 2019

می‌تونم بگم بزرگترین ضعف دارک فونیکس در فیلمنامه آن بود. جایی که تصمیم گرفته شد نقش اصلی فیلم را به جین گری بسپارند. این اولین باری نبود که جین رو توی گروه مردان ایکس می‌دیدیم، اما توی قسمت‌های قبلی نقش جین به‌گونه‌ای نبود که بخواهیم اطلاعاتی درموردش به‌دست آوریم و یا ارتباطی با کاراکترش برقرار کنیم. توی قسمت‌های قبلی هنگامی که مگنتو تصمیم گرفت علیه مردان ایکس قرار گیرد، همه می‌دانستیم که این کاراکتر دارای قدرت‌های وحشتناکی است و مبارزه او با دوستان خود می‌تواند لحظات جذابی را رقم بزند. اما درمورد جین این‌گونه نبود. جین به‌عنوان یک تازه وارد به مردان ایکس، با قابلیت‌هایی که چندان ازآن سر در نمیاوریم قرار است تبدیل به‌کاراکتر شرور و نقش اصلی داستان شود.

درکنار این‌ها، ورود موجودات بیگانه‌ای که قصد نابودی جین را دارند یکی از نکاتی بود که توجه زیادی به‌آن نشده بود و حتی تا انتهای فیلم ماهیت آن‌ها مشخص نشد. شاید بتوان گفت کسل کننده‌ترین بیگانه‌هایی که تاکنون توی سینما به‌وجود آمده‌اند همین دِباری‌ها (D’Bari) بودند. دیالوگ‌هایی به‌شدت خسته کننده از مواردی است که می‌توان برای اثبات این دلیل مثال زد.

X-men: Dark Phoenix

گذشته از بحث فیلمنامه، بخش فنی فیلم نیز با ایرادات بزرگی مواجه بود که تولیدکنندگان کمترین توجه را به‌آن کرده بودند. اتفاقات فیلم در دهه ۹۰ می‌دهد، اما ابزارهای مورد استفاده و حال و هوای فیلم چیز دیگری نشان می‌دهد. ماشین‌هایی که در سکانس‌های فیلم می‌بینیم اصلا شبیه دهه ۹۰ نیستند و در بخش دیگری کامپیوترهای فوق پیشرفته امروزی را مشاهده می‌کنیم. راستش من قبل از اینکه دارک فونیکس رو ببینم داشتم قسمت جدید سریال پیکی بلایندرز رو می‌دیدم، ناخودآگاه این مقایسه جلوی چشمم اومد; توی پیکی سازندگان با ظرافتی وصف نشدنی حال و هوای دهه ۳۰ انگلیس رو به‌وجود آوردن و خیابون‌ها، ماشین‌ها و حتی طرز لباس پوشیدن کاراکترها رو تاحد ممکن نزدیک به اون سال‌ها کردن. اما توی دارک فونیکس کمترین توجه به‌این بخش شده و علاوه بر ماشین و کامپیوترها می‌بینیم که لباس‌های گروه نیز کاملا امروزی هستند.

Dark Phoenix در بخش جلوه‌های ویژه نیز توفیق خاصی نداشت و تصاویر چندان خارق‌العاده‌ای در آن به‌چشم نخورد. این امر را می‌توانید در مقایسه با جلوه‌های بصری سایر فیلم‌های ۲۰۱۹ و یا حتی عناوین گذشته مردان ایکس متوجه شوید.

به‌طور کلی مردان ایکس: ققنوس تیره یکی از ضعیف‌ترین قسمت‌های این فرانچایز بود و بزرگترین مقصر آن‌را می‌توان سیمون کینبرگ دانست. دیالوگ‌هایی به‌شدت خسته کننده، فیلمنامه‌ای دور از انتظار قسمت پایانی ایکس من را تباه کردند. کارگردان در نشان دادن مسیری که در ذهن خود داشت ناموفق بود و نتوانست نگاه‌ها را به‌جین معطوف کند. از دیدگاه بنده اکثریت فیلم را پروفسور چارلز و مگنتو پیش بردند.

می‌توانم بگویم که ققنوس تاریک جزء آثاری است که ارزش یک بار دیدن را دارد و پس از آن باید آن را به‌قبرستان هارد درایو خود بفرستید. صحنه‌های اکشن و سابقه‌ای که ازاین فیلم در دسترس است هم تنها دلیلی است که باعث می‌شود این اثر قابل دیدن باشد.


نمره تایم سیتی: ۵٫۵/۱۰


بیشتر بخوانید

امتیاز کاربران: ۵ ( ۱ رای)
برچسب ها

۲ دیدگاه

  1. شالوده ی عجیب ، گوتیک و تا حدودی بی نظم «ققنوس سیاه» شاید اصلا بامزه نباشد اما بسیار جذاب تر از «مردان ایکس:آپوکالیپس» است که بیشتر شبیه به یک میخ بزرگ پلاستیکی بود. برای کارگردان جدید دنباله ی مردان ایکس یعنی «سایمون کینبرگ» این آخرین فرصت بود تا شیاطینش را از «آخرین ایستادگی»(اثری که خودش آن را نوشته) احضار کند. با این که چندان موفقیت آمیز نبود اما پایان بندی فیلم به کاراکترها کمک کرد تا کمی رشد کنند. «لوگان» که بهترین فیلم از دنباله ی مردان ایکس است ، به ما نشان داد تا قرار نیست همه ی جشن ها با آتش بازی به پایان برسند و هیچ مشکلی نیست اگر بدانید وقت رفتن سررسیده و خیلی آهسته صحنه را ترک کنید. «ققنوس سیاه» هم مثل سایر همانندهای پرسروصداتر خود از دنیای سینمایی مارول ، اجازه می گیرد و خیلی بی سروصدا صحنه را ترک می کند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا