نقد و بررسی

نقد و بررسی فیلم Parasite – انگل

فیلم Parasite شما را با روندی کند و خشک جلو می‌برد و با هر سکانس شما را به دیدن یک شاهکار تمام عیار و بدون قائده دعوت می‌کند تا جایی که همه چیز غیر قابل پیش‌بینی می‌شود.


(از این‌جا به بعد، مقاله بخش‌هایی از داستان فیلم John Wick 3 را اسپویل می‌کند)

فیلم «انگل» (Parasite) قطعا یکی از آثار شاهکار سال 2019 است، فیلمی که با توجه به محتوا و فضای محدود خود تا حد انتظار فوق العاده عمل می‌کند. فیلمبرداری این فیلم به چند لوکیشن محدود است و همین کار را سخت می‌کند ولی جالب اینجاست که این محدود بودن به چند مکان اصلا در این فیلم احساس نمی‌شود و با شروع فیلم بیننده خود را غرق در نحوه روایت داستان پیچیده این فیلم می‌بیند. این دسته از فیلم‌ها به شدت فیلمنامه محور هستند و این ساختار اگر می‌خواهد که قابل قبول باشد باید ترکیب تصویر و حس هر فرد به دقت به نمایش در بیاید امری که در فیلم Parasite به خوبی اجرا می‌شود.

Parasite

این فیلم با ریتم و داستان چندگانه خود در ژانرهای مختلف نوشتن نقد را برای هر منتقدی سخت می‌کند، من به عنوان یک بیننده چیزی را دیدم که تا به حال به چشم ندیده بودم یک فیلم تمام عیار که ضعف ندارد و به حدی قائده و قانون مشخص خود را دارد که بینندگان را با خود همراه می‌کند، هرچند که به آن عادت نداشته باشید و با این سبک آشنا نباشید ولی این فیلم نه کمدی کامل است ونه یک فیلم جنایی با موضوعات معضلات اجتماعی، این فیلم یک اثر جدید است که با ترکیب چند ژانر هدف خود را به خوبی دنبال می‌کند و به همین خاطر باید آن را تحسین کرد.

در شروع فیلم به راحتی بوی تعفن اختلاف طبقاتی را حس می‌کنید بویی که در جامعه امروزی بیشتر از هر زمانی حس می‌شود طعم تلخ یک زندگی فقیرانه و پایین شهری که حتی سم را نیز به صورت مجانی برای کشتن حشرات خانگی خود به جان می‌خرند. در کنار دیدن این نحوه زندگی تلخ ما با خانواده‌ای سرکار داریم که در تمام زندگی خود برای یک فرصت‌ مناسب آماده کرده‌اند حالا این فرصت هرچقدر کوچک یا بزرگ باشد. ولی این افراد در تمام زندگی خود به استفاده از خدمات دیگران وابسته هستند و به آن عادت کرده‌اند حتی برای اینترنت هم همواره به دنبال سرویس‌های رایگان می‌گردند ولی در کار تا حد زیادی مسئولیت پذیر هستند. این خانواده چهار عضو دارد کیم کی-تاک که نقش پدر خانواده را برعهده دارد و به گونه‌ای به عنوان مغز متفکر خانواده شناخته می‌شود و به همراه همسرش چونگ سوک در یکی از محله های پایین شهر به همراه پسر و دختر خود زندگی می‌کنند.

Parasite

چه چیزی برای این خانواده یک فرصت تلقی می‌شود قطعا یک میزبان که برای ریشه زدن و مکیدن خونش خود را آماده کنند. این میزبان یک خانواده ثروتمند به نام پارک است که جزء طبقه‌ای بالایی از جامعه هستند و برای بچه‌های خود بهترین معلم‌های خصوصی را استخدام می‌کنند. خانواده آقای کیم با سادگی یکی یکی افراد خانواده را در خانه مجلل خانواده پارک به استخدام درمی‌آورند و خانواده ساده لوح پارک نقش یک سینمای رایگان را برای این خانواده فقیر ولی فریبکار را در طول فیلم اجرا می‌کنند. فیلمنامه شما را با روند رشد این خانواده انگل مانند جلو می‌برد به طوری که در اواسط فیلم خانواده تقریبا به اهداف خود رسیده است و حتی یک شب را در خانه مجلل با امکانت رفاهی بالا مانند یک خانواده پولدار سپری می‌کنند ولی این پارت اول فیلم است و کمدی تلخ و سیاه آن همراه با سکانس‌های جذاب از زمانی شروع می‌شود که خدمتکار قبلی خانواده با هدفی نامشخص ولی خیلی مظلومانه وارد خانه می‌شود. این وارد شدن داستان فیلم را وارد فاز جدیدی می‌کند و ریتم فیلم را نیز تندتر به نمایش می‌گذارد.

پارت دوم فیلم خیلی شوکه کننده و پرازهیجان دنبال می‌شود این فیلمنامه به طرز باورنکردنی عالی است وبرای هر شخصیت چیزی را نگه می‌دارد تا شما بعد از دیدن فیلم تقریبا با تمام شخصیت‌های فیلم به راحتی ارتباط برقرار کنید وهمه آن‌ها را با سکانسی متفاوت به یاد بیاورید. خدمتکار وارد می‌شود و زیرزمینی را نشان می‌دهد که سال‌ها در این خانه مخفی بوده است و شوهر این خدمتکار در آن زندگی می‌کرده است، فردی که کاملا مشخص است که با محیط خود خو گرفته و حتی به خوردن غذا برای هفته‌ای یک بار هم کاملا رضایت دارد. همه چیز تحت کنترل است تا اینکه مشخص می‌شود که افراد استخدام شده به صورت دوره‌ای، همه اعضای یک خانواده هستند.

اهرم فشار بعد از مشخص شدن ارتباط افراد این خانواده با یکدیگر کاملا برعکس می‌شود و حالا زن و مرد خدمتکار خود را پیروز داستان می‌دانند و یک دیالوگ زیبا شنیده می‌شود، (( این دکمه ارسال ویدئو تو این گوشی حس دکمه بمب اتم رهبر کره شمالی بهم میده)). بعد از درگیری خانواده‌ها برای به دست گرفتن مدرک جرم شما خود را در حال دیدن یک کمدی می‌بینید و فکر خواهید کرد که این کمدی تا انتها با این فضای زیبا ادامه خواهد داشت، ولی بعد از برخورد سر خدمتکار سابق خانواده بعد از پرت شدن از پله‌ها دیگر شوخی در کار نیست، سکانس کمدی بعدی وقتی اتفاق می‌افتد که تمام افراد خانواده به جز مادر خانواده در زیر یک میز پنهان شده‌اند و باید خود را تا پیدا کردن فرصت مناسب برای فرار آماده کنند و این در حالی است که باید صحبت‌های خانم و آقای پارک را بشنوند که پیرامون آن هم مطرح می‌شود.

Parasite

در آخر هم این خانواده موفق به فرار می‌شوند ولی چه موفقیتی، وقتی همه چیز به یک جشن مرگ‌بار ختم می‌شود هر بار به پایان فکر می‌کنم نمی‌دانم که این پایان خوش بود و باید برای درس‌های آن کلاه از سر برداشت و یا یک پایان تلخ بود که باید برای آن بسیار ناراحت شد جالب ترین نکته این فیلم این است که کارگردان می‌توانست از جایی که آقای کیم در زیرزمین پنهان می‌شود فیلم را پایان دهد و سرنوشت این مرد را مانند مرد قبلی به نمایش بگذارد ولی کارگردان فیلم را ادامه می‌دهد و به شما یک تصویر زیبا از پسر خانواده می‌دهد که به واسطه درس توانسته پول خریدن خانه را به دست بیاورد و پدر خود را نجات دهد ولی این پایان هم تغییر می‌کند وشما در حالی این سکانس‌ها را به پایان می‌رسانید که تمام این اتفاقات فقط یک فکر از ذهن کی-وو بوده است نه چیزی بیشتر، از همین مطلب می‌توان نتایج خوبی گرفت Parasite به حدی قوی است که با هر پایانی همخوانی دارد و این محتوایی است که در مورد آن صحبت می‌کنم، یک محتوای ناب از ذهن بونگ که کمتر کسی می‌تواند نمونه‌اش را در هالیوود پیدا کند..

در این فیلم به ظاهر چند خدمتکار را می‌بیند ولی اگر بیشتر دقت کنید می‌بینید با یک نظام برده‌داری طرف هستید تا یک عرضه و تقاضا امروزی، نظامی که در یکی از قسمت‌های فیلم از آن متنفر می‌شوید آن هم وقتی که قاتل از زیرزمین به بیرون می‌آید و با چاقو به خانواده ‌ها حمله ‌میکند این مرد بعد از زخمی شدن هم با دیدن آقای پارک سلام می‌دهد و سلامتی خود را نسبت به احترام به خانواده پارک در درجه دوم قرار می‌دهد. آن هم در شرایطی که به طرف مرگ در حال سرازیری است و وقتی چهره آقای پارک را درحال نشان دادن تنفر خود نسبت به بوی این افراد می‌بینید دوست دارید که مرگش را به تماشا بنشینید کاری که آقای کیم آن را به نحوه احسن به نمایش می‌گذارد. این سکانس یک قیام است که بعد از 1 ساعت و نیمی که از فیلم گذشته شاهد آن هستیم و پیامی بسیار بزرگ و جهانی را به دنبال دارد.

فیلم Parasite یک تفکر ماتریالیسم را در خود جریان می‎‌دهد و به شما نشان می‌دهد که شاید سینما زیاد از پس مفهوم برنیاید ولی می‌تواند کاملا به شما هر چیز دیدنی در زندگی را، در قالب یک فیلم نمایش دهد شاید خونریزی را زیبا به نمایش نگذارد ولی نزدیکی آن به تجربه واقعی را تا حد زیادی به بیننده نشان می‎‌دهد. قطعا فیلم انگل یک کمدی عجیب ولی ساده و روان است که با تم تاریک خود دو موضوع فریبکاری و بردگی را به نمایش می‌گذارد و این ترکیب را به ذهنیت بیننده نزدیک می‌کند بونگ جون-هو با فیلمی به جشنواره کن آمد که او را باز هم متفاوت به همه نشان داد متفاوت در پرداختن به شخصیت‌‌پردازی پیچیده در قالب یک فیلم و پراکنده نشان دادن چند شخصیت که شاید قهرمانانه برای یک زندگی ایده‌آل می‌جنگند ولی همه آن‌ها باید زیر نظر این کارگردان با استعداد کره‌ای امتحان ‌پس بدهند تا بتوانند واقعا در قالب یک قهرمان به نمایش در بیایند چون به چالش کشیدن شخصیت‌ها تخصص ناب این کارگردان است .

به سراغ بازیگران این فیلم می‌رویم جایی که بازی ضعیف معنایی ندارد از حالت‌های چهره وحرکات سونگ کانگ-هو که بیننده را به خود جذب می‌کند تا بازی باقی افراد داخل فیلم که به خوبی از آب درآمده است و باید تشکیل زیبای پازل این فیلم را مدیون آن‌ها دانست. فیلمبرداری این فیلم نیز به طرز استادانه‌ای خشک و پر از نکات آموزشی است. در این فیلم تقریبا چرخش دوربین معنایی ندارد بلکه فقط به صورت یک خط صاف به چپ و راست یا جلو و عقب می‌رود وبا مهارت خود پرش‌های فیلم را جبران می‌کند مثلا در صحنه درگیری هر 2 ثانیه دوربین یک چهره را به نمایش می‌گذارد ولی اصلا متوجه آن نمی‌شویم و به آن اهمیت نمی‌دهیم زیرا استفاده درست از زمان برای تغییر شخصیت‌ها به خوبی در این فیلم اجرا می‌شود و شما ترکیب صحنه های آهسته و زاویه های دوربین را قطعا دوست خوهید داشت.

Parasite

فیلم «انگل» (Parasite) درجشنواره کن با فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» ( Once Upon a Time in Hollywood ) اثر کونئتین تارانتینو و با بازی درخشان دیکاپریو برد پیت رقابت کرد و به راحتی این فیلم را جا گذاشت و نخل طلایی جشنواره کن را به دست آورد. این اثر پیشرفت سینمای شرق آسیا را به رخ کشید و این پیشرفت فقط به محتوای فیلم خلاصه نمی‌شود بلکه صداگذاری ، بازیگران ، فیلمبرداری و طراحی صحنه‌های محدود در چند لوکیشن خاص کاملا شما را جذب خود می‌کند. قطعا اگر فیلمی با این قدرت در هالیوود ساخته می‌شد در حال حاضر تمام سینمادوستان در مورد آن صحبت می‌کردند.

الخاندرو گونسالس اینیاریتو رئیس هیئت داوران جشنواره کن در مورد این فیلم اینگونه توضیح داد:

این فیلم تجربه‌ای منحصر به فرد و اثری غیرمنتظره است. همهٔ ما را تحت تأثیر قرار داد. اینکه فیلم ما را از طریق ژانرهای مختلف با خود همراه می‌کند و به شکلی سرگرم‌کننده پیرامون مسئله‌ای جهانی و اساسی حرف می‌زند، برای ما غیرقابل پیش‌بینی بود

وقتی برنده دو جایزه اسکار و یکی از بهترین کارگردانان جهان سینما تا این حد تحت تاثیر قرار می‌گیرد پس باید در خوب بودن این اثر شک نکرد و به آن احترام گذاشت.

رک و راست
(در این باکس نظرمو خیلی عامیانه و کوتاه در مورد فیلم میگم)
قطعا یکی از بهترین فیلم‌های سال 2019، پس حتما شک نکنید و برای دیدنش عجله کنید چون دارید یک شاهکار رو از دست میدید.

به نظر شما فیلم Parasite لایق برنده شدن جایزه بهترین فیلم جشنواره کن بود؟؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.


نمره تایم سیتی: 8.3/10

نام فیلم: انگل
کارگردان: بونگ جون-هو
نویسنده فیلمنامه: بونگ جون-هو
تاریخ اکران: 30 مه 2019
بازیگران: سونگ کانگ-هو، لی سون – کیون، چو یئو جئونگ، چوی وو-شیک
ژانر: درام – رازآلود
زمان فیلم: 132 دقیقه


بیشتر بخوانید

امتیاز کاربران: اولین نفری باشید که امتیاز می دهد!
برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

15 + هشت =

دکمه بازگشت به بالا