انتخاب سردبیر

نقد و بررسی فیلم Pain and Glory – درد و شکوه

فیلم Pain and Glory – درد و شکوه یک ملودرام هنرمندانه است که با هر سلیقه‌ای سازگار نیست ولی مسیر درستی را برای روایت در پیش گرفته است.


فیلم درد و شکوه طعم یک زندگی تلخ ولی خوشمزه را می‌دهد و کاملا این پارادوکس را نگه می‌دارد تا به بیننده کاملا رک بگوید که داشتن یک درد کوچک از هر بیماری جسمی به چه چیزی ختم می‌شود و داشتن یک دغدغه یا یک بیماری ذهنی چه چیزی را به دنبال دارد. بیماری که ممکن است شما را ۳۲ سال به عقب براند و در آخر هم فرد را مجبور به قبول کردن کند نه راضی شدن از حوادث پیش آمده، بیننده طعم این مزه را می‌چشد به شرطی که دقت کند و فیلم را تا پایان با روند رو به رشد خود دنبال کند و به دنبال یک چیز عجیب در این خط داستانی نباشد. طعم فیلم Pain and Glory به مزاق هر سلیقه ای خوش نمی‌آید چون ملودرام گنگ و پر از موسیقی‌های آغشته به فرهنگ اسپانیایی است و همین امر شاید بیننده را در اواسط فیلم آشفته کند ولی خسته نمی‌کند شما کشیده می‌شوید تا بیشتر از زندگی یک کارگردان موفق و با استعداد سر در بیاورید تا خود را با یک اثر سینمایی سرگرم کنید. این فیلم پر از خط داستانی و سوال است ولی پاسخ‌ها را در بعضی مواقع نگه می‌دارد و در بعضی سکانس ها به راحتی جواب رو به روی شما قرار می‌دهد. قطعا فیلم درد و شکوه یک اثر هنری منحصر به فرد است که برای طرفداران این ژانر حکم یک نعمت را دارد.

فیلمنامه این اثر با فلش بک‌های بسیار همراه است و دوست دارد که به شما نشان دهد که چه چیزی طی شده است ولی این نشان دادن اصلا منظم نیست بلکه کاملا هدفمند دنبال می‌شود و بیننده را به راحتی برای چیدن یک پازل ساده ولی کاملا ناقص آماده می‌کند. پازلی که انگار دوست ندارد حل بشود و ارزش خود را در ناقص بودن می‌بیند ولی این نقص در آخرین سکانس فیلم دیگر به چشم نمی‌آید چون دیگر هدف این پازل مشخص شده است و تصویر آن قابل تشخیص است. هر سکانس از گذشته یک قدم رو به جلو به آینده است که تعریف هر کسی از ملودرام را کاملا دچار تغییر می‌کند معمولا این دسته از فیلم‌ها با هدف شکه کردن به جلو کشیده می‌شوند و با یک سکانس پایانی شوکه کننده تبدیل به یک شاهکار می‌شوند. اگر فیلم «شخصیت» (Prestige) را دیده باشید باید با نحوه داستانگویی فیلم درد و شکوه راحت تر ارتباط برقرار کنید و آن را تا حد زیادی قوی بدانید. خوب فیلم Pain and Glory شوکه نکرد ولی پیام‌های خوبی را دنبال می‌کرد عشق، پشیمانی و نگاه متفاوت به حسرت‌های زندگی چیزهایی است که گذشته و آینده را بهم مرتبط می‌کند و ممکن است در زندگی شما تاثیر بگذارد همانطور که در زندگی شخصیت اصلی داستان تاثیر خود را داشته است و روند زندگیش را دچار تغییر می‌کند.

فیلم کاملا به لوکیشن‌های کم بیننده را عادت می‌دهد و ریتم کاملا کند و هدفمند را برای ما ترسیم می‌کند ریتمی که به حدی برای این فیلم خوب از کار درآمده است که اگر تا ساعت‌ها ادامه پیدا می‌کرد باز هم تعجبی را به دنبال نداشت و حاصل یک اثر کاملا نزدیک به زندگی بود که جزئیات خود را با رفتارهای هر شخصیت و با توجه به اتفاقات فیلم برای بیننده بروز میداد و این ما هستیم که به راحتی با این داستان خلق و خو می‌گیریم و به آن جذب می‌شویم. نکته فیلم رگ قرمزی است که در همه جا وجود دارد و دائما القا می‌شود تا ما را به میل شدید انجام کار و تلاش برای یک زندگی پر از حسرت آشنا کند، فیلم Pain and Glory روانشناسی رنگ را در طراحی صحنه‌های خود به خوبی اجرا می‌کند. رنگ قرمز برای سالوادور ساخته شده است رنگی پر از معنا و مفهوم که از جنس تشدید هر چیزی است سالوادور یک کارگردان است و کارگردان یعنی مدیر یک فیلم و این درحالی است که علاقمندان به رنگ‌های قرمز معمولا در تیپ شخصیتی هستند که با مدیریت ارتباط دارند. این عشق و سرخوشی است که از این رنگ در تمام سکانس‌های فیلم به نمایش در می‌آید تا به راحتی متوجه شویم که قرمز رنگ نفسانیات و اعلام خطر است و سمبل عشق و تحرک را به دنبال دارد.

تیم بازیگری این فیلم هر کسی را به خود جذب می‌کرد و به دقت انتخاب شده بود دقتی که برای روایت یک داستان پیوسته ولی کاملا بسته لازم است و باید بیننده را با بیان احساسات هر فرد در هر شرایطی سمت و سو دهد تا بیننده را در تمام دقایق فیلم آماده نگه دارد، فیلم درد و شکوه من را نسبت به ارتباط داستانی یا حتی مفهومی با زندگی پدرو آلمودوار (کارگردان فیلم) تا حدود زیادی مطمئن کرده است، ارتباط پدرو و سالوادور خیلی بیشتر از این حرفهاست و شاید واقعا این فیلم اعترافاتی است که برای بیان آن آلمودوار باید شخصیت جدید خود را می‌ساخت ولی در متن زندگی آن فقط کلیات را درست می‌گفت وجزئیات را بی اهمیت می‌دانست. آنتونیو باندراس نعمتی است که کاملا فیلم را تا حد زیادی موفق نشان می‌دهد و با بازی خاص خود ثابت می‌کند که در زمینه درام همیشه حرفی برای گفتن داشته است. این بازیگرنقش یک کارگردان کم تحرک را بازی می‌کند که همواره دوست دارد با گذشته خود آشتی کند در حالی که توان زندگی در حال هم برای او بسیار سخت و غیر ممکن شده است و حتی برای از بین بردن این احساس به هیروئین رو می‌آورد. فیلم درد و شکوه برای ناراحت کردن و احساساتی کردن بیننده صحنه‌های غم انگیز خود را با حسرت به نمایش می‌گذارد نه با کشته شدن یا تراژدی‌های قدیمی فیلم‌های سینمایی، همکاری آنتونیو باندراس با پدرو آلمودوار برای هشتمین بار تکرار شد تا برای این بازیگر اسپانیایی جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد از هفتاد و دومین جشنواره فیلم کن را به دنبال داشته باشد.

طبیعی است که دیالوگ‌های فیلم باید شمار را تحت تاثیر قرار دهد چون درس‌های زندگی هستند و بوی خانواده و محبت می‌دهند و دوست دارند روایت یک زندگی را بهتر به شما نشان می‌دهد مثلا:(( برای از دست ندادن کسی که دوستش دارید فقط عشق کافی نیست)) دیالوگی که از دل فیلم و با ارتباط بسیار ظریف با قسمت‌های رابطه عاشقانه شخصیت اصلی این داستان ولی درون یک نمایشنامه و به طور غیرمستقیم روایت می‌شود تا بیننده را تحت تاثیر قرار دهد. دیالوگ ( آیا لیز تیلور جوراب‌های رابرت تیلور رو درست میکنه؟) نیز همنیطور، این سوالی است که یک بچه از دل یک زندگی می‌پرسد و باید برای پاسخ آن منتظر فکر کردن مادرش باشد شخصی که فرزندش را مجبور به کار اجباری نکرده است و در آخر هم کاملا واضح به پسرش عنوان می‌کند که از او راضی نیست، شخصیت اصلی در آخرین ماه‌های زندگی مادرش فرصت دارد که این روند را جبران کند ولی باز هم این اتفاق نمی‌افتد تا حسرت این کار را در فکر کردن سالوادار به مادرش هم بتوان پیدا کرد.

رک و راست
(در این باکس نظرمو خیلی عامیانه و کوتاه در مورد فیلم میگم)

فیلم Pain and Glory پر از مفهوم و زیباییه ولی در عین حال درام و بسیار کنده به نظر من ارزش دیدن داره. برای طرفدارن ژانر ملودرام شدیدا توصیه میشه.

به نظر شما فیلم Pain and Glory – درد و شکوه، مسیر درستی را برای روایت داستان خود انتخاب کرده بود؟؟؟؟؟؟


نمره تایم سیتی: ۷/۱۰

نام فیلم: درد و شکوه
کارگردان: پدرو آلمودوار
نویسنده فیلمنامه: پدرو آلمودوار
تاریخ اکران: ۲۲ مارس ۲۰۱۹
بازیگران: آنتونیو باندراس، سیسیلیا روت، لئوناردو اسباراگلیا، پنه‌لوپه کروز
ژانر: درام
زمان فیلم: ۱۱۴ دقیقه


بیشتر بخوانید

امتیاز کاربران: ۵ ( ۱ رای)
برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا